ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ A.P.L.F– D.U. (www.aplf.gr , info@aplf.gr)
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΑ.ΣΥ.ΚΑ.ΓΑ. (www.pasykaga.gr, info@pasykaga.gr )

 

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΑΡΘΡΟ 3 ΤΟΥ ΥΠΟ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ  ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ Υ.ΠΑΙ.Θ.)

Σύμφωνα με την οδηγία (COM (2008)566) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την Πολυγλωσσία με τίτλο «Πολυγλωσσία, Πλεονεκτήματα για την Ευρώπη και Κοινή υποχρέωση » οι Ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες τους της εκμάθησης δύο ξένων γλωσσών επιπλέον της μητρικής τους γλώσσας ( 1+2), χωρίς να προκύπτει τόσο από το γράμμα όσο και από το πνεύμα της εν λόγω οδηγίας προτεραιότητα για καμία από τις δύο Ξένες Γλώσσες που αποφασίζει να εντάξει στο εκπαιδευτικό του σύστημα ένα Κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε ουσιαστικά και de facto κατηγοριοποίηση μεταξύ αυτών των δύο Ξένων Γλωσσών με διαφοροποίηση των συνθηκών διδασκαλίας της κάθε μιας στα Αναλυτικά Προγράμματα των βαθμίδων της εκπαίδευσης.

Κατά την έννοια του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος θεσπίζεται υποχρέωση του Νομοθέτη να ρυθμίζει με όμοιο τρόπο όμοιες μεταξύ τους καταστάσεις.

Πρόκειται λοιπόν όχι μόνο για ισότητα των πολιτών απέναντι στο Νόμο αλλά και για ισότητα του Νόμου απέναντι στους πολίτες.

Ανάλογο περιεχόμενο έχει η αρχή της ισότητας και ως τμήμα των θεμελιωδών δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου.

Η Συνταγματική αυτή αρχή καθιερώνει υποχρέωση του Νομοθέτη στην προκειμένη περίπτωση να μη ρυθμίζει με ευνοϊκότερο τρόπο όμοιες μεταξύ τους καταστάσεις όταν αυτό δεν δικαιολογείται από λόγους Δημοσίου Συμφέροντος.

Στην προκειμένη περίπτωση της εφαρμογής της προαναφερθείσας οδηγίας (COM (2008)566) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την Πολυγλωσσία με τίτλο «Πολυγλωσσία, Πλεονεκτήματα για την Ευρώπη και Κοινή υποχρέωση » η Ελλάδα αναγνώρισε ότι η εν λόγω οδηγία είναι επωφελής για το σύνολο των πολιτών της και ως εκ τούτου αποδέχτηκε την εφαρμογή της στο εκπαιδευτικό της σύστημα για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος που δεν είναι άλλο παρά η ισότιμη εκμάθηση δύο ξένων γλωσσών επιπλέον της μητρικής τους γλώσσας ( 1+2) και ο εφοδιασμός των πολιτών με τη γνώση τους  σε όμοιο επίπεδο αυτών των Ξένων Γλωσσών.

Με τις διατάξεις όμως του υπό διαβούλευση  Νομοσχεδίου του Υ.ΠΑΙ.Θ. που αφορούν στη διδασκαλία των Ξένων Γλωσσών την γνώση των οποίων ανέλαβε η Ελλάδα με βάση την προαναφερθείσα Ευρωπαϊκή Οδηγία να παρέχει στους μαθητές της Δημόσιας Εκπαίδευσης παραβιάζονται τόσο η Συνταγματική αρχή του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος όσο και η Κοινοτική Οδηγία. Και τούτο διότι :

Α. Το Υ.ΠΑΙ.Θ. δεν αρκείται στον τυπικό χαρακτηρισμό Πρώτης και Δεύτερης Ξένης Γλώσσας για τις Ξένες Γλώσσες που έχει αποφασίσει να διδάσκονται στο σύνολο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά ρυθμίζει με τέτοιο τρόπο  με τις  ανάλογες διατάξεις τη διαμόρφωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων από το Νηπιαγωγείο έως το Λύκειο ως προς τη διδασκαλία τους ώστε να μην πληρούται η αρχή της διδασκαλίας και της Δεύτερης Ξένης γλώσσας σε ισότιμη βάση και σε όμοιο αριθμό διδακτικών ωρών από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο ΜΗ παρέχοντας ίσες ευκαιρίες απόκτησης ίδιου επιπέδου γνώσης και εμβάθυνσης με αυτήν που χαρακτηρίζει Πρώτη Ξένη γλώσσα ( την Αγγλική).

Β. Στο  εν λόγω Νομοσχέδιο βάσει των Αναλυτικών Προγραμμάτων που περιέχονται στις διατάξεις που προτείνονται προς ψήφιση από το Νηπιαγωγείο έως το Λύκειο ως προς τη διδασκαλία τους, παρέχεται εμφανώς λεόντειος αριθμός διδακτικών ωρών σε μια από τις δύο ξένες γλώσσες (στην προκειμένη περίπτωση τα Αγγλικά ) ο μαθητής διδάσκεται 16 ώρες από την Α’- ΣΤ΄  τάξεις του Δημοτικού Σχολείου) ενώ στη Δεύτερη Ξένη Γλώσσα (στην προκειμένη περίπτωση τα Γαλλικά) παρέχονται μόνο 4 ώρες διδασκαλίας (Ε΄ και ΣΤ’ τάξεις του Δημοτικού Σχολείου).

Το γεγονός αυτό διαχωρίζει – κατηγοριοποιεί με μη νόμιμο τρόπο τις δύο Ξένες Γλώσσες παραβιάζοντας το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος ΚΑΙ την προαναφερθείσα Ευρωπαϊκή Ανακοίνωση – Οδηγία υποχρέωσης ισότιμης διδασκαλίας (1+2 ξένες γλώσσες ) καθώς στερεί τη  δυνατότητα απόκτησης ΔΩΡΕΑΝ όμοιου επιπέδου γνώσεων από τους μαθητές της Δημόσιας Εκπαίδευσης ισότιμα και των ΔΥΟ Ξένων Γλωσσών.

Παράλληλα με την μη ισότιμη μεταχείριση της Δεύτερης Ξένης Γλώσσας που προκύπτει βάσει των αναλυτικών προγραμμάτων ανά βαθμίδα Εκπαίδευσης που περιέχονται στις διατάξεις του προς ψήφιση Νομοσχεδίου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί ότι εξαιτίας των προαναφερθέντων προς ψήφιση διατάξεων δεν παρέχεται η δυνατότητα βέλτιστης αξιοποίησης του  υπάρχοντος διορισμένου και μισθοδοτούμενου εκπαιδευτικού προσωπικού για την παροχή του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού έργου, της διδασκαλίας της Γαλλικής  γλώσσας η οποία αποτελεί την επίσημη γλώσσα 200.000.000 ανθρώπων, με παρουσία και στις πέντε Ηπείρους.

Για τον Έλληνα μαθητή, η τάση η οποία διαμορφώνεται  για το μέλλον της χώρας και της Ευρώπης απαιτεί το αντίθετο. Η σημερινή ανεπαρκής και αποσπασματική διδασκαλία της Δεύτερης Ξένης Γλώσσας θα έχει ως αποτέλεσμα αυτός να υστερεί σε σχέση με τους Ευρωπαίους μαθητές έχοντας ελλιπή γνώση μιας ευρέως ομιλούμενης ευρωπαϊκής γλώσσας, στην προκειμένη περίπτωση της Γαλλικής γλώσσας,  τη στιγμή που στην πλειοψηφία τους οι οικογένειες δεν έχουν την οικονομική ούτε τη χρονική δυνατότητα να καλύπτουν εξωσχολικά την παροχή του συγκεκριμένου εφοδίου στα τέκνα τους.

Στα πλαίσια ίσης μεταχείρισης όμοιων καταστάσεων ( διδασκαλία  δύο Ξένων Γλωσσών στη Δημόσια Εκπαίδευση), που επιβάλλεται από το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος και των αρχών της χρηστής Διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των πολιτών η Πολιτεία, εν προκειμένω το Υ.ΠΑΙ.Θ. σε ορθή εφαρμογή της Ευρωπαϊκή Ανακοίνωση – Οδηγία υποχρέωσης ισότιμης διδασκαλίας (1+2 ξένες γλώσσες ), είναι αναγκαίο να πάψει σταδιακά η πρόσκτηση γνώσεων  διαφορετικού επιπέδου στην μια από τις δύο ξένες γλώσσες που διδάσκονται στη βαθμίδα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με αναμόρφωση του Αναλυτικού Προγράμματος  κατά τρόπο ώστε να συνδέεται η εκμάθηση της Γαλλικής γλώσσας στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση με τη διδασκαλία της στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, παρέχοντας ευκαιρίες στην απόκτηση όμοιου επιπέδου γνώσης ΔΥΟ Ξένων Γλωσσών εκτός της μητρικής γλώσσας αλλά και με την δυνατότητα απόκτησης του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας ανάλογου επιπέδου, προβλέποντας τα παρακάτω:

  • Αύξηση των ωρών της διδασκαλίας της Γαλλικής γλώσσας με γενικευμένη εισαγωγή του μαθήματος  στην Δ’ Δημοτικού (2 ώρες) στο ΣΥΝΟΛΟ των Δημοτικών Σχολείων της Ελλάδας έτσι ώστε να παρέχεται ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ αναγκαίος  αριθμός ωρών (Δ΄ τάξη 2 ώρες, Ε΄ τάξη 2 ώρες και ΣΤ΄ τάξη 2 ώρες: Συνολικά  6 ώρες).

 

  • Εισαγωγή της Γαλλικής γλώσσας (2 – 4 ώρες εβδομαδιαίως) και στο ολοήμερο πρόγραμματου Δημοτικού σχολείου ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους μαθητές του Δημόσιου Σχολείου της εμβάθυνσης στην εκμάθηση της.

 

  • Πιλοτική εισαγωγή, (σε πρώτη φάση), της Γαλλικής  γλώσσας  στο Νηπιαγωγείο και στις Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις του  Δημοτικού.

 

  • Θα πρέπει να προστεθεί διάταξη ώστε ο αριθμός των τμημάτων της Β’ Ξένης γλώσσας να μπορεί να υπερβαίνει τον αντίστοιχο αριθμό των τμημάτων γενικής παιδείας της συγκεκριμένης τάξης για να καθιστά εφικτή  την παράλληλη διδασκαλία των δύο ξένων γλωσσών (Γαλλικής – Γερμανικής.,

 

  • Η ύπαρξη τέτοιας Διάταξης στο εν λόγω Νομοσχέδιο είναι προφανές ότι δημιουργεί καλύτερες συνθήκες διδασκαλίας και εμβάθυνσης στην εκμάθηση της Ξένης γλώσσας και οι μαθητές να διδάσκονται τη γλώσσα που επιθυμούν.

ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ