ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΑ.ΣΥ.ΚΑ.ΓΑ. (www.pasykaga.gr / info@pasykaga.gr )
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ A.P.L.F– D.U. (www.aplf.gr / info@aplf.gr )

 

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ (ΑΡΘΡΟ 4 ΤΟΥ ΥΠΟ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ Υ. ΠΑΙ.Θ.)

Σύμφωνα με την οδηγία (COM (2008)566) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την Πολυγλωσσία με τίτλο «Πολυγλωσσία, Πλεονεκτήματα για την Ευρώπη και Κοινή υποχρέωση » οι Ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες τους της εκμάθησης δύο ξένων γλωσσών επιπλέον της μητρικής τους γλώσσας ( 1+2), χωρίς να προκύπτει τόσο από το γράμμα όσο και από το πνεύμα της εν λόγω οδηγίας προτεραιότητα για καμία από τις δύο Ξένες Γλώσσες που αποφασίζει να εντάξει στο εκπαιδευτικό του σύστημα ένα Κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε ουσιαστικά και de facto κατηγοριοποίηση μεταξύ αυτών των δύο Ξένων Γλωσσών με διαφοροποίηση των συνθηκών διδασκαλίας της κάθε μιας στα αναλυτικά προγράμματα των βαθμίδων της εκπαίδευσης.

Κατά την έννοια του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος θεσπίζεται υποχρέωση του Νομοθέτη να ρυθμίζει με όμοιο τρόπο όμοιες μεταξύ τους καταστάσεις.

Πρόκειται λοιπόν όχι μόνο για ισότητα των πολιτών απέναντι στο Νόμο αλλά και για ισότητα του Νόμου απέναντι στους πολίτες.

Ανάλογο περιεχόμενο έχει η αρχή της ισότητας και ως τμήμα των θεμελιωδών δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου.

Η Συνταγματική αυτή αρχή καθιερώνει υποχρέωση του Νομοθέτη στην προκειμένη περίπτωση να μη ρυθμίζει με ευνοϊκότερο τρόπο όμοιο τρόπο όμοιες μεταξύ τους καταστάσεις όταν αυτό δεν δικαιολογείται από λόγους Δημοσίου Συμφέροντος.

Στην προκειμένη περίπτωση της εφαρμογής της προαναφερθείσας οδηγίας (COM (2008)566) της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την Πολυγλωσσία με τίτλο «Πολυγλωσσία, Πλεονεκτήματα για την Ευρώπη και Κοινή υποχρέωση » η Ελλάδα αναγνώρισε ότι η εν λόγω οδηγία είναι επωφελής για το σύνολο των πολιτών της και ως εκ τούτου αποδέχτηκε την εφαρμογή της στο εκπαιδευτικό της σύστημα για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος που δεν είναι άλλο παρά η ισότιμη εκμάθηση δύο ξένων γλωσσών επιπλέον της μητρικής τους γλώσσας ( 1+2) και ο εφοδιασμός των πολιτών με τη γνώση τους  σε όμοιο επίπεδο αυτών των Ξένων Γλωσσών.

Με τις διατάξεις όμως του υπό διαβούλευση  Νομοσχεδίου του Υ.ΠΑΙ.Θ. που αφορούν στη διδασκαλία των Ξένων Γλωσσών την γνώση των οποίων ανέλαβε η Ελλάδα με βάση την προαναφερθείσα Ευρωπαϊκή Οδηγία να παρέχει στους μαθητές της Δημόσιας Εκπαίδευσης παραβιάζονται τόσο η Συνταγματική αρχή του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος όσο και η Κοινοτική Οδηγία. Και τούτο διότι :

Α. Το Υ.ΠΑΙ.Θ. δεν αρκείται στον τυπικό χαρακτηρισμό Πρώτης και Δεύτερης Ξένης Γλώσσας για τις Ξένες Γλώσσες που έχει αποφασίσει να διδάσκονται στο σύνολο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά ρυθμίζει με τέτοιο τρόπο  με τις  ανάλογες διατάξεις τη διαμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων από το Νηπιαγωγείο έως το Λύκειο ως προς τη διδασκαλία τους ώστε να μην πληρούται η αρχή της διδασκαλίας και της Δεύτερης Ξένης γλώσσας σε ισότιμη βάση και σε όμοιο αριθμό διδακτικών ωρών από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο ΜΗ παρέχοντας ίσες ευκαιρίες απόκτησης ίδιου επιπέδου γνώσης και εμβάθυνσης με αυτήν που χαρακτηρίζει Πρώτη Ξένη γλώσσα ( την Αγγλική).

Β. Το γεγονός αυτό διαχωρίζει – κατηγοριοποιεί με μη νόμιμο τρόπο τις δύο Ξένες Γλώσσες παραβιάζοντας το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος ΚΑΙ την προαναφερθείσα Ευρωπαϊκή Ανακοίνωση – Οδηγία υποχρέωσης ισότιμης διδασκαλίας (1+2 ξένες γλώσσες ) καθώς στερεί τη  δυνατότητα απόκτησης ΔΩΡΕΑΝ όμοιου επιπέδου γνώσεων από τους μαθητές της Δημόσιας Εκπαίδευσης ισότιμα και των ΔΥΟ Ξένων Γλωσσών.

Παράλληλα με την μη ισότιμη μεταχείριση της Δεύτερης Ξένης Γλώσσας που προκύπτει βάσει των αναλυτικών προγραμμάτων ανά βαθμίδα Εκπαίδευσης που περιέχονται στις διατάξεις του προς ψήφιση Νομοσχεδίου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί ότι εξαιτίας των προαναφερθέντων προς ψήφιση διατάξεων δεν παρέχεται η δυνατότητα βέλτιστης αξιοποίησης του  υπάρχοντος διορισμένου και μισθοδοτούμενου εκπαιδευτικού προσωπικού για την παροχή του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού έργου, της διδασκαλίας της Γαλλικής  γλώσσας η οποία αποτελεί την επίσημη γλώσσα 200.000.000 ανθρώπων, με παρουσία και στις πέντε Ηπείρους.

Για τον Έλληνα μαθητή, η τάση η οποία διαμορφώνεται  για το μέλλον της χώρας και της Ευρώπης απαιτεί το αντίθετο. Η σημερινή ανεπαρκής και αποσπασματική διδασκαλία της Δεύτερης Ξένης Γλώσσας, θα έχει ως αποτέλεσμα ο μαθητής να υστερεί σε σχέση με τους Ευρωπαίους μαθητές  έχοντας ελλιπή γνώση μιας ευρέως ομιλούμενης ευρωπαϊκής γλώσσας στην προκειμένη περίπτωση της Γαλλικής γλώσσας τη στιγμή που στην πλειοψηφία τους οι οικογένειες δεν έχουν την οικονομική ούτε τη χρονική δυνατότητα να καλύπτουν εξωσχολικά την παροχή του συγκεκριμένου εφοδίου στα τέκνα τους.

Στη συγκεκριμένη διάταξη του άρθρου 4 του Νομοσχεδίου με τίτλο «Διδασκόμενα μαθήματα και αξιολόγηση μαθητών του Γυμνασίου όπου στην παρ. 1 αναφέρεται ότι στην Α΄ Ομάδα περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων με στοιχείο αζ) Αγγλικά ενώ στη Β΄ Ομάδα με στοιχείο βε) Δεύτερη Ξένη γλώσσα με την εξής διαφοροποίηση:

«Η παρ. 1 του άρθρου 5 του π.δ. 126/2016 αντικαθίσταται ως εξής: «1. Οι γραπτές ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις στα μαθήματα της Ομάδας Α’ της παρ. 1 του άρθρου 2 διεξάγονται σε εξεταστική περίοδο που διαρκεί από την 1 η έως την 15η Ιουνίου»

Για την Αγγλική γλώσσα προβλέπονται ενώ για τη Δεύτερη Ξένη γλώσσα, στην προκειμένη περίπτωση τη Γαλλική γλώσσα, δεν προβλέπονται γραπτές ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις στην εξεταστική περίοδο που διαρκεί από την 1η έως την 15η Ιουνίου.

Είναι σαφές ότι πρόκειται για την πλήρη υποβάθμιση του μαθήματος της Δεύτερης Ξένης Γλώσσας, στην προκειμένη περίπτωση της Γαλλικής γλώσσας, κατά παράβαση του άρθρου 4 του Συντάγματος και της προαναφερθείσας Ευρωπαϊκής Ανακοίνωσης – Οδηγίας υποχρέωσης ισότιμης διδασκαλίας (1+2 Ξένες Γλώσσες) διότι πέραν των όσων αναλυτικά αναφέρθηκαν για την ανάγκη ισότιμης αντιμετώπισης και των 2 Ξένων Γλωσσών στο Δημόσιο Εκπαιδευτικό Σύστημα δημιουργείται η εντύπωση στους μαθητές ότι η Δεύτερη Ξένη Γλώσσα και στην προκειμένη περίπτωση τα Γαλλικά είναι ήσσονος σημασίας εφόδιο για το μετέπειτα σπουδαστικό και επαγγελματικό τους βίο.

Στα πλαίσια ίσης μεταχείρισης όμοιων καταστάσεων ( διδασκαλία  2 Ξένων Γλωσσών στη Δημόσια Εκπαίδευση), που επιβάλλεται από το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος και των αρχών της χρηστής Διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των πολιτών η Πολιτεία, εν προκειμένω το Υ.ΠΑΙ.Θ. σε ορθή εφαρμογή της Ευρωπαϊκή Ανακοίνωση – Οδηγία υποχρέωσης ισότιμης διδασκαλίας (1+2 ξένες γλώσσες ), είναι αναγκαίο να υπάρξει  αναμόρφωση του Αναλυτικού Προγράμματος  κατά τρόπο ώστε να συνδέεται η εκμάθηση της Γαλλικής γλώσσας στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση με τη διδασκαλία της στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, παρέχοντας  ίσες ευκαιρίες στην απόκτηση όμοιου επιπέδου γνώσης ΔΥΟ Ξένων Γλωσσών εκτός της μητρικής γλώσσας αλλά και με την δυνατότητα απόκτησης του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας ανάλογου επιπέδου προβλέποντας τα παρακάτω:

  • Επαναφορά της τρίωρης διδασκαλίας της Δεύτερης  Ξένης Γλώσσας σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου  ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους μαθητές του Δημόσιου Σχολείου της  περαιτέρω εμβάθυνσης στην εκμάθηση της γλώσσας και στην εν λόγω βαθμίδα αλλά  και της απόκτησης του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας σε επίπεδο τουλάχιστον Β1.

 

  • Ένταξη της  Δεύτερης Ξένης Γλώσσας στην Ομάδα Α′ μαθημάτων τα οποία εξετάζονται γραπτά στις ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις κάθε τάξης  στα πλαίσια της  ισότιμης διδασκαλίας γνώσης δύο Ξένων Γλωσσών στους μαθητές του Δημόσιου Σχολείου εκτός της μητρικής γλώσσας.

 

  • Θα πρέπει να προστεθεί διάταξη ώστε ο αριθμός των τμημάτων της Β’ Ξένης γλώσσας να μπορεί να υπερβαίνει τον αντίστοιχο αριθμό των τμημάτων γενικής παιδείας της συγκεκριμένης τάξης για να καθιστά εφικτή  την παράλληλη διδασκαλία των δύο ξένων γλωσσών (Γαλλικής – Γερμανικής), σε συνέχεια της διδασκαλίας τους στο Δημοτικό ώστε να είναι δυνατή η  απόκτηση του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας σε επίπεδο τουλάχιστον Β1.
  • Η ύπαρξη τέτοιας Διάταξης στο εν λόγω Νομοσχέδιο είναι προφανές ότι δημιουργεί καλύτερες συνθήκες διδασκαλίας και εμβάθυνσης στην εκμάθηση της Ξένης γλώσσας και οι μαθητές να διδάσκονται τη γλώσσα που επιθυμούν χωρίς να  αναγκάζονται  να κάνουν  έναρξη εκμάθησης μιας άλλης ξένης γλώσσας από αυτήν που έχουν διδαχθεί στο Δημοτικό.

 

ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ