Πότε έχουν ευθύνη οι εκπαιδευτικοί που δεν εφημερεύουν αλλά και ο Διευθυντής

Μελέτη περίπτωσης με πραγματικά γεγονότα που δείχνει, εκτός των άλλων, και πόσο απροστάτευτοι είναι οι εκπαιδευτικοί με τις τεράστιες υποχρεώσεις της σχολικής τάξης

Αν ένας ο καθηγητής εκτελεί χρέη εφημερίας στο προαύλιο του σχολείου, όπως του έχει ανατεθεί, και κάποιος μαθητής τραυματίζεται στις σκάλες ή στον διάδρομο (σε χώρο για τον οποίο δεν είχε προβλεφθεί εφημερία) δεν έχει ευθύνη ο καθηγητής καθώς είναι αδύνατο να βρίσκεται ταυτόχρονα σε όλους τους χώρους του σχολείου.

Εκτός όμως από τον εφημερεύοντα καθηγητή, αναγκαία είναι η αναζήτηση πιθανών ποινικών ευθυνών και από τους υπόλοιπους καθηγητές που μετέχουν στο σύλλογο, αφού ο αριθμός των εφημερευόντων καθηγητών ορίζεται με βάση τις ανάγκες κάθε σχολείου από τον σύλλογο των διδασκόντων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, έχει ήδη αναφερθεί, κατά τη διερεύνηση της «ωριαίας απομάκρυνσης» του μαθητή, πως η συμπεριφορά κάθε μέλους του συλλόγου των διδασκόντων κρίνεται αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τους άλλους, κατά το λόγο της αμέλειας που επέδειξε και εφόσον πάντως το επελθόν αποτέλεσμα τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο προς την παράλειψη.

Διαφορετικά είναι, βεβαίως, τα πράγματα όταν ένας καθηγητής ως μέλος του συλλόγου ψήφισε υπέρ της συμμετοχής του αναγκαίου αριθμού των εφημερευόντων, για την κάλυψη των χώρων του σχολείου, η θέση όμως αυτή δεν υιοθετήθηκε από την πλειοψηφία. Το ερώτημα βεβαίως που τίθεται είναι αν πρόκειται για αυτουργική δράση με την έννοια αν ο ορισμός επιπλέον καθηγητών θα μπορούσε από μόνος του να αποτρέψει το αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι πως και μόνο η φυσική παρουσία του καθηγητή σε χώρο του σχολείου αποτρέπει την εμπλοκή μαθητών σε καυγάδες και επικίνδυνα παιχνίδια, γιαυτό και ο ορισμός των εφημερευόντων, μετά από εκτίμηση των ιδιαίτερων συνθηκών λειτουργίας του σχολείου, γίνεται, λόγω της σπουδαιότητάς του, στην πρώτη παιδαγωγική συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου, η οποία πραγματοποιείται πριν από την έναρξη των μαθημάτων.

Ενδιαφέρον για το θέμα αυτό παρουσιάζει η υπ’ αριθμ. 486/1999 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αφορά στην απαλλαγή καθηγητριών για το έγκλημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια (άρθρο 314 παρ. 1 Π.Κ. σε συνδυασμό με το άρθρο 28 Π.Κ.), αφού, κατά τη διάρκεια της εφημερίας τους, δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν και να αποτρέψουν το ατύχημα που συνέβη σε ανήλικο μαθητή, ο οποίος κατά τη διάρκεια του διαλείμματος συμμετείχε σε επικίνδυνο παιχνίδι, με αποτέλεσμα να πέσει και να τραυματιστεί.

Όσον αφορά στο θέμα της αμέλειας των καθηγητριών αυτό θα κριθεί και θα αξιολογηθεί στο κεφάλαιο της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί πως υπήρξαν παραλείψεις από τους συλλόγους διδασκόντων των δύο συστεγαζόμενων σχολείων κατά τον ορισμό των εφημερευόντων, αφού, όπως προκύπτει από τα πραγματικά περιστατικά δεν λήφθηκαν υπόψη κάποιες διατάξεις του ΠΔ 201/98 και ειδικότερα:

i. Δεν λήφθηκε υπόψη η έκταση και η ιδιομορφία του σχολικού χώρου, π.χ. ότι επρόκειτο για ένα εκτεταμένο χώρο επιτήρησης, ότι η Α5 ήταν η μοναδική αίθουσα του Λυκείου που λειτουργούσε στον Α` όροφο, όπου συστεγαζόταν και συλλειτουργούσε και το Δ` Γυμνάσιο Αμαρουσίου.

 ii. Δεν εφαρμόστηκε ειδικό πρόγραμμα εφημερίας που να περιλαμβάνει και επιτήρηση κατά όροφο, καθώς την ημέρα του ατυχήματος (10.11.1995) υπήρχε κακοκαιρία, και οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν δεν επέτρεπαν την έξοδο των μαθητών στο προαύλιο την ώρα των διαλειμμάτων, και

 iii. Αφού υπήρχαν δύο σχολεία που συλλειτουργούσαν (το Δ΄ Λύκειο και το Δ΄ Γυμνάσιο Αμαρουσίου) θα έπρεπε, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 12 του ΠΔ 201/1998, να καταρτίσουν κοινό πίνακα εφημερευόντων, ώστε όλοι οι εκπαιδευτικοί του συγκροτήματος, ανεξάρτητα από το σχολείο στο οποίο ανήκουν, να επιτηρούν χωρίς διάκριση όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα από το σχολείο που φοιτούν. Αν είχαν ληφθεί υπόψη οι παραπάνω διατάξεις και κατ’ επέκταση τα απαραίτητα μέτρα, δεν θα έμενε χωρίς επιτήρηση ο πρώτος όροφος στον οποίο συνέβη το ατύχημα. Αντίθετα, σε όλη τη διάρκεια του διαλλείματος θα υπήρχε εφημερεύων καθηγητής ο οποίος θα αντιλαμβανόταν το επικίνδυνο παιχνίδι, θα το διέκοπτε και έτσι θα μπορούσε να αποτρέψει το ατύχημα.

Ο Διευθυντής βρίσκεται στην κορυφή της σχολικής κοινότητας και είναι διοικητικός αλλά και επιστημονικός – παιδαγωγικός υπεύθυνος στο χώρο αυτό. Φροντίζει για την εφαρμογή των νόμων, των προεδρικών διαταγμάτων, των εγκυκλίων και των υπηρεσιακών εντολών των Στελεχών Διοίκησης, είναι υπεύθυνος για την τήρησή τους και υλοποιεί τις αποφάσεις του Συλλόγου των Διδασκόντων. Είναι υπεύθυνος, μαζί με τους εκπαιδευτικούς, για την καθαριότητα και αισθητική των χώρων του διδακτηρίου, καθώς και για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των μαθητών.  Η ευθύνη του διευθυντή θα πρέπει να κριθεί και να αξιολογηθεί σε δύο θέματα:

 Από τη μια Στη συνεδρίαση του Συλλόγου των Διδασκόντων εισηγείται την κατανομή των πρόσθετων εξωδιδακτικών εργασιών. Αξιοποιεί δημιουργικά τις δυνατότητες όλου του προσωπικού μέσα στο πλαίσιο των διακριτών ρόλων και αρμοδιοτήτων του. Ωστόσο, ο αριθμός των εφημερευόντων ορίζεται από το σύλλογο διδασκόντων  και όχι από το διευθυντή της σχολικής μονάδας και έτσι η ευθύνη του είναι η ίδια με αυτήν του κάθε μέλους του συλλόγου των διδασκόντων, όπως αναλύθηκε παραπάνω

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
Απόσπασμα από διδακτορική διατριβή

ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Πηγή: fresh-education.blogspot.grwww.kupdf.com

Διαβάστε περισσότερα: alfavita.gr